Radio i telewizja (c.d.)
Należy wyodrębnić cztery strefy zagadnień dotyczących rozwoju środków audiowizualnych, które musza być przedmiotem równoczesnej troski i dbałości:
1) opanowanie techniki produkcji i powielania na poziomie światowym;
2) stworzenie takiego modelu zarządzania systemem środków audiowizualnych, który zapewni ideową jednolitość różnorodnych programów o różnych poziomach;
3) stosownie takiej politykiekonomicznej, która zapewni wysoki standart urządzeń odbiorczych i szeroki ich asortyment przy cenach umożliwiających masowy zbyt;
4) wprowadzenie takich metod masowego kształcenia estetycznego dzieci, młodzięży i dorosłych, które przygotowywałyby w należyty sposób do odbioru i wyboru programów audiowizualnych.
Wśród innowacji techniczych w dziedzinie środków audiowizualnych, których wprowadzanie rozpoczeło się w latach 1980-1990, najważniejsze miejsce zajmują kasety wizyjne, domowy ścienny ekran, telewizja przewodowa, telewizja sanitarna i holografia.
Kablowy system telewizyjny otwiera również nowe możliwości emisyjne. Dzięki telewizji kablowej można przeprowadzać np. Szybkie sondaże opinii publicznej.
Telewizja kablowa stwarza również szansę powstania autonomicznych sieci lokalnych o ograniczonym zasięgu (dzielnica, miasto, region)- dając mozliwości koncentrowania się na problematycewłasnej danego regionu. W obecnie eksploatowanych systemach telewizyjnych jakość techniczno-estetyczna obrazu jest równoważna jakości filmu 8mm, a w najlepszym przypadku 16 mm.
